LOGO SZKOŁY
Jesteś tutaj: Start / Patron szkoły

Patron szkoły

14 października 2003 r. Zespół Oświatowy w Rozbitym Kamieniu

 otrzymał  „im. SYBIRAKÓW”.

 Równocześnie z nadaniem imienia, szkoła otrzymała sztandar.

Oddział Związku Sybiraków w Sokołowie Podlaskim nawiązał współpracę ze szkołą i zaproponował podjęcie starań związanych z nadaniem imienia, upatrując w młodzieży spadkobierców swoich idei. Było to zasadne, gdyż z terenu Rozbitego Kamienia i okolic, w dniu 25.III.1945 roku, wywieziono ponad stu mieszkańców ( stanowili 1/3 wszystkich  osób aresztowanych w powiecie). Szkoła uznając tym samym, że ma obowiązek ocalić pamięć o ludziach, którzy swoją postawą dawali świadectwo Polskości, podjęła się tego zadania. Inicjatywie tej przychylne były również władze gminy, miejscowy proboszcz ks. Andrzej Krupa – sympatyk Sybiraków oraz miejscowe społeczeństwo.                                                

24 października 2002 r. odbyło się pierwsze spotkanie nauczycieli  i młodzieży szkoły z przedstawicielami Zarządu Oddziału Związku Sybiraków Sokołowie Podlaskim – Kazimierzem Dobrenko i Stanisławem Leoniakiem. Przygotowania do nadania szkole imienia trwały około roku. Uroczystość rozpoczęto mszą świętą w kościele parafialnym, którą celebrował ks. Andrzej Krupa i ks. Hipolit Hryciuk. Podczas nabożeństwa  poświęcono sztandar. Ceremonia nadania szkole imienia Sybiraków  i wręczenia sztandaru odbyły się w budynku szkoly.

 

Trochę  historii...

Mieszkańcy naszej Małej Ojczyzny od dawna doświadczali zsyłek  w głąb Rosji. Jednak najżywsze są wspomnienia wywózek z czasów II wojny światowej. Odbyły się one w kilku etapach po 17 września 1939 r. Zsyłki trwały również po wkroczeniu w 1944 r. Armii Czerwonej na tereny polskie i miały już wyraźnie charakter polityczny – pozbycie się wrogów nowego ustroju m.in. żołnierzy AK. W latach 1944 – 45 w naszym mieście powiatowym w tzw obozie przejściowym, na stadionie przy ulicy Lipowej przetrzymywano członków AK, ludzi związanych z NSZ, a także zwykłych przypadkowo aresztowanych obywateli. Byli wśród nich ludzie różnych profesji, nauczyciele, kupcy, organiści, wojskowi, rzemieślnicy, lecz największą grupę stanowili rolnicy. Zatrzymywane były również kobiety.

Najboleśniejsza deportacja mieszkańców powiatu sokołowskiego na Sybir nastąpiła w latach 1944-45 kiedy to wydawało się, że walka jest już skończona. Ze stacji kolejowej w Sokołowie Podlaskim wysłano trzy transporty skazańców. Dwa do Borowicz (20 listopada i 1 grudnia 1944 r.) i jeden do Stalinogorska (XII/I 1945 r.). Jak podaje w swoim opracowaniu „Sybiracy” H. Rosochacki – ogółem zesłano około 3000 osób.Ostatni masowy transport z mieszkańcami naszego powiatu wyruszył  25 marca 1945 roku z Rembertowa. Stanowili oni ponad 1/3 spośród 1500 wszystkich aresztowanych. Z terenu Rozbitego Kamienia i okolic wywieziono wówczas ponad stu mieszkańców.Wielu pozostało na niegościnnej syberyjskiej ziemi, ale większość szczęśliwie powróciła do bliskich, przetrwała lata komunizmu, fałszowania historii  i zatajania prawdy. Dzięki zmianom jakie zaszły po 1989 roku mogą oni wreszcie głośno mówić o losach zesłańców, być ostatnimi świadkami historii i spełnić testament umęczonych Sybiraków.

Dlatego członkowie Oddziału Związku Sybiraków w Sokołowie Podl., mając na celu dawanie świadectwa prawdzie, zorganizowali wiele uroczystości, podczas których odsłonili tablice upamietniające tragiczne momenty  w historii powiatu.      

Znaki Pamięci powstałe ich starniem, w powiecie sokołowskim  to:

  • TABLICA PAMIĄTKOWA W KONKATEDRZE NMP W SOKOŁOWIE PODLASKIM 
  • TABLICA PAMIĄTKOWA W KOŚCIELE PW NMP W WYROZĘBACH
  • TABLICA PAMIĄTKOWA W KOŚCIELE PW TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ W ROZBITYM KAMIENIU
  • ZESPÓŁ OŚWIATOWY  IMIENIA „Sybiraków” W  ROZBITY M KAMIENIU–  ORAZ  SZTANDAR  SZKOŁY
  • TABLICA PAMIĄTKOWA PRZED BUDYNKIEM BIBLIOTEKI  MIEJSKIEJ W  SOKOŁOWIE PODLASKIM (dawny budynek stacji kolejowej pierwsze - odsłonięcie tablicy miało miejsce w 1994 roku)
  • TABLICA PAMIĄTKOWA W KOŚCIELE W GRODZISKU

 

Wśród  zesłanych byli również nauczyciele związani z naszą szkołą.  Oto ich sylwetki.

OTTON  GOLUBSKI  -  nauczyciel i  kierownik szkoły w Rozbitym Kamieniu  

15 lutego 1945r. został zatrzymany przez władze bezpieczeństwa pod zarzutem przynależności  do AK i został przewieziony do  obozu w Rembertowie. Następnie został deportowany w głąb ZSRR i umieszczony w obozie. Przebywał  w obozach w obwodzie Swierdłowskim między innymi Kaszaj I i Kaszaj II. Pracował  przy wyrębie i spławie drzewa. Do Polski powrócił 2 listopada 1947r. - wycieńczony i  chory, z całkowitą awitaminozą. Po półrocznym leczeniu wrócił do zawodu nauczyciela i dalej  pracował w Szkole Podstawowej w Rozbitym  Kamieniu.

KAZIMIERZ ŁUGOWSKI  - nauczyciel szkoły powszechnej w Rozbitym Kamieniu

Nocą 15 lutego 1945 roku został aresztowany z wieloma innymi mężczyznami ze wsi. Wszystkich zebrano na podwórku Wyczółkowskich skąd pognano ich piechotą do Kowies a stamtąd ciężarówkami do Sokołowa, do UB na ul. Kilińskiego. 17 lutego wraz z innymi kolegami został przewieziony do Warszawy a potem do Rembertowa. 25 marca 1945 roku większość więźniów z Rembertowa wywieziono w głąb Rosji. Tam z innymi mężczyznami z Rozbitego Kamienia i okolicznych wsi trafił w okolice Swierdłowska  do obozu Kaszaj I i Kaszaj II.  Jak wynika z relacji jego współtowarzyszy niedoli podróż w nieludzkich warunkach, niedożywienie, duże mrozy, a potem ciężka praca nadszarpnęły zdrowie pana Kazimierza. Zmarł na obczyźnie. Wiadomość o jego śmierci dotarła do wsi i szkoły w grudniu 1945 roku wraz  z pierwszymi osobami zwolnionymi z obozu pracy na Syberii.